اگر به عیسی اعتماد کنید، از مرگ به حیات عبور می‌کنید.
اگر آماده‌اید پاسخ دهید، خدا آمادۀ پذیرفتن شماست. لحظه‌ای که به عیسی اعتماد کنید، عبور می‌کنید. بخشیده می‌شوید، فرزندخوانده می‌شوید، و برای همیشه با مسیح متحد می‌شوید.
«هر که کلام مرا به گوش گیرد و به فرستندۀ من ایمان آورد… از مرگ به حیات منتقل شده است.»
اگر آماده‌اید، همین الآن می‌توانید با خدا صحبت کنید. کلمات جادویی وجود ندارد—فقط قلبی صادق.
خدایا، سعی کرده‌ام زندگی‌ام را خودم اداره کنم، و حالا می‌بینم که نمی‌توانم خودم را نجات دهم. ایمان دارم که عیسی برای گناهان من مرد و از مردگان برخاست. به او اعتماد می‌کنم، نه به خوبی خودم، تا مرا ببخشد و تازه‌ام کند. از اینکه خودم فرمانروای زندگی‌ام باشم دست می‌کشم و از تو به‌عنوان خداوندم پیروی می‌کنم. مرا از آنِ خودت کن.
مسیحی شدن تکرار چند کلمۀ جادویی نیست؛ پذیرفتن یک شخص است. خدا باید در شما حیات بدمد، اما وقتی این کار را می‌کند، شما با توبه و ایمان پاسخ می‌دهید. ایمان می‌آورید، اعتماد می‌کنید، نزد او می‌آیید. فیض ارادۀ شما را نادیده نمی‌گیرد؛ آزادش می‌کند.
دعا نجات را برای شما به دست نمی‌آورد؛ عیسی پیش‌تر این کار را کرده است. دعا بیانِ چیزی است که در دلتان اتفاق افتاده: دست کشیدن از تکیه بر خود و آرام گرفتن در مسیح. فرمول نیست. خدا به صداقت گوش می‌دهد، نه به سخنوری. اگر آماده‌اید، می‌توانید چیزی شبیه این دعا کنید:
«خدایا، سعی کرده‌ام زندگی‌ام را خودم اداره کنم، و حالا می‌بینم که نمی‌توانم خودم را نجات دهم. ایمان دارم که عیسی برای گناهان من مرد و از مردگان برخاست. به او اعتماد می‌کنم، نه به خوبی خودم، تا مرا ببخشد و تازه‌ام کند. از اینکه خودم فرمانروای زندگی‌ام باشم دست می‌کشم و از تو به‌عنوان خداوندم پیروی می‌کنم. مرا از آنِ خودت کن.»
نجات هم جایگاهی تازه به شما می‌دهد (پارسا شمرده شدن و فرزندخواندگی) و هم قدرتی تازه (روح‌القدس). پیوند با مسیح یعنی حیات او از آنِ شماست؛ شما در او هستید و او در شما. اطمینان بر کار تمام‌شدۀ او استوار است، نه بر عملکرد شما. وقتی شکست می‌خورید، به سوی پدری که از قبل دارید می‌دوید، نه اینکه از او فرار کنید.
رشد به معنای کمال یک‌شبه نیست، بلکه به معنای حرکتی پیوسته در یک جهت است. روح‌القدس آرزوهای تازه‌ای در شما پدید می‌آورد: می‌خواهید خدا را بشناسید، از گناه بیزار شوید، و دیگران را دوست بدارید. دیگر یتیمی نیستید که بخواهد ارزش خودش را ثابت کند؛ فرزندخوانده‌ای هستید که با گناه می‌جنگد تا رابطه‌ای را که دارد حفظ کند. از راه کلام خدا، دعا و همراهی با ایمانداران، به او متصل بمانید.
آیات کتاب مقدس
«هر که نام خداوند را بخواند نجات خواهد یافت.»
«اگر کسی در مسیح باشد، خلقت تازه‌ای است.»
«من به آنها حیات جاویدان می‌بخشم، و به‌یقین هرگز هلاک نخواهند شد. کسی آنها را از دست من نخواهد ربود.»
به این فکر کنید
- همین الآن چه می‌خواهید به خدا بگویید؟
- اطمینان چگونه شما را آزاد می‌کند تا بدون ترس قدوسیت را دنبال کنید؟
- همین حالا در کجای زندگی‌تان نشانه‌های کار روح‌القدس را می‌بینید؟
آیا برای مسیحی شدن به دعای خاصی نیاز دارم؟
نه. خدا تحت تأثیر کلمات جادویی قرار نمی‌گیرد. خدا به دل‌های صادقی گوش می‌دهد که به نیازشان اعتراف می‌کنند، به کار تمام‌شدۀ مسیح اعتماد می‌کنند و اختیار زندگی‌شان را به او می‌سپارند. با زبانی ساده و از دل حرف بزنید. به خدا بگویید که سعی کرده‌اید خودتان را نجات دهید و نشده، که ایمان دارید عیسی برای شما مرد و برخاست، و اینکه حالا به او اعتماد می‌کنید. دعا شما را نجات نمی‌دهد؛ عیسی نجات می‌دهد. دعا راهی است برای پذیرفتن او. حتی دعایی شکسته‌بسته که از دلی صادق برمی‌آید، شنیده می‌شود.
آیا باید صبر کنم تا «احساس آمادگی» کنم یا تفاوتی حس کنم؟
منتظر احساسات کامل نمانید. در بیشتر رابطه‌ها، تعهد است که احساسات را روشن می‌کند؛ هیچ‌کس پیش از گفتن «بله» سر سفرۀ عقد منتظر نمی‌ماند تا احساس متأهل بودن کند. با همین اعتمادی که دارید نزد مسیح بیایید، از او بخواهید در بی‌ایمانی‌تان یاری‌تان کند، و قدم زدن با او را شروع کنید. اطمینان با همراهی او و ایمانداران دیگر رشد می‌کند. ایمان یک احساس نیست؛ تصمیمی است برای اعتماد. از همین‌جا که هستید شروع کنید.
احساس تفاوتی نمی‌کنم—آیا اتفاقی افتاد؟
احساسات بسیار متفاوتند. تولد تازه واقعی است چه در آن لحظه هیجانی حس کنید چه نه. بعضی‌ها احساسات شدیدی تجربه می‌کنند؛ بعضی‌ها فوراً چیزی حس نمی‌کنند. به مسیر طولانی نگاه کنید: اشتیاق رو به رشد برای خدا، غم از گناه، محبت به مردم، و الگوی توبه. با دعا، کتاب مقدس و جامعۀ ایمانداران رابطه را تغذیه کنید؛ رشد تدریجی اما واقعی است. با میوه قضاوت کنید، نه با احساسات.
بعد از دعای پذیرش مسیح چه کنم؟
به کسی بگویید! با یک دوست مسیحی یا کشیش در میان بگذارید. شروع به خواندن کتاب مقدس کنید (انجیل یوحنا جای عالی‌ای برای شروع است). با یک کلیسای محلی ارتباط برقرار کنید تا بتوانید با ایمانداران دیگر رشد کنید. هر روز دعا کنید—فقط با خدا صحبت کنید. و به یاد داشته باشید: تنها نیستید. روح‌القدس در شماست و کلیسا خانوادۀ شماست. رشد تدریجی است اما واقعی.
